2. Έτσι, λοιπόν, και η υπόσχεση, που έδωσε ο Θεός στον Αβραάμ, παραμένει σταθερή. Είπε: «ανάβλεψον τοις οφθαλμοίς σου και ίδε από του τόπου τούτου, ου νυν συ ει, προς βορράν και λίβα και ανατολάς και θάλασσαν ότι πάσαν την γην, ην συ οράς, σοι δώσω αυτήν και τω σπέρματί σου έως αιώνος»^[2]·. Και πάλι λέγει: «αναστάς διόδευσον την γην εις το μήκος αυτής ιαι εις το πλάτος, ότι σοι δώσω αυτήν»^[3]. Όμως, δεν πήρε σε αυτή τη γη κληρονομιά ούτε βήμα ποδός^[4], αλλά πάντοτε υπήρξε ξένος και παρεπίδημος^[5]. Και όταν πέθανε η γυναικά του η Σάρρα, ενώ ήθελαν οι Χετταίοι να του δώσουν μέρος δωρεάν για να τη θάψει, αρνήθηκε να το πάρει, αλλά, δίδοντας τετρακόσια αργυρά δίδραχμα, αγόρασε μνήμα από τον Εφρών, το γιό του Σαάρ, το Χετταίο^[6]. Επειδή περίμενε με καρτερικότητα την υπόσχεση του Θεού, δεν ήθελε να φαίνεται ότι παίρνει από ανθρώπους αυτό που υποσχέθηκε ο Θεός να του το δώσει, όταν του έλεγε πάλι τα εξής: «τω σπέρματί σου δώσω την γην ταύτην, από του ποταμού Αιγύπτου έως του ποταμού του μεγάλου Ευφράτου»^[7]. Εάν. Λοιπόν, ο Θεός υποσχέθηκε σε αυτόν την κληρονομιά της γης και όμως δεν την έλαβε σε όλη την επί γης παροικία του, πρέπει να την πάρει στην ανάσταση των δικαίων μαζί με το σπέρμα του, δηλαδή, με όσους φοβούνται τον Θεό και πιστεύουν σε αυτόν. Το σπέρμα του είναι η Εκκλησία, η οποία πήρε δια του Κυρίου την υιοθεσία του Θεού. Όπως έλεγε ο Ιωάννης ο Βαπτιστής: «Δύναται ο Θεός εκ των λίθων εγείραι τέκνα τω Αβραάμ»^[8]. Αλλά και ο Απόστολος στην προς Γαλάτας επιστολή λέγει: «Υμείς δε, αδελφοί, κατά Ισαάκ επαγγελίας τέκνα εστέ»^[9]. Και πάλι στην ίδια επιστολή ολοφάνερα λέγει ότι αυτοί που πίστευσαν στον Χριστό παίρνουν δια του Χριστού την επαγγελία του Αβραάμ. Λέγει τα εξής: «τω Αβραάμ ερρέθησαν αι επαγγελίαι και τω σπέρματι αυτού· ου λέγει, και τοις σπέρμασιν, ως επί πολλών, αλλ' ως εφ' ενός, και τω σπέρματί σου, ος εστί Χριστός»^[10]. Και πάλι, επιβεβαιώνοντας αυτά που είπε, λέγει: «Καθώς Αβραάμ επίστευσε τω Θεώ και ελογίσθη αυτώ εις δικαιοσύνην. Γινώσκετε άρα ότι οι εκ πίστεως ούτοι εισιν υιοί Αβραάμ. Προϊδούσα δε η Γραφή ότι εκ πίστεως δικαιοί τα έθνη ο Θεός, προευηγγελίσατο τω Αβραάμ ότι ενευλογηθήσονται εν σοι πάντα τα έθνη. Ώστε οι εκ πίστεως ευλογούνται συν τω πιστώ Αβραάμ»^[11]. Έτσι. Λοιπόν, όσοι είναι «εκ πίστεως» θα ευλογηθούν μαζί με τον πιστό Αβραάμ. Και αυτοί είναι οι υιοί του Αβραάμ. Ο Θεός υποσχέθηκε την κληρονομιά της γης στον Αβραάμ και στο σπέρμα του. Και ούτε ο Αβραάμ, ούτε το σπέρμα του, δηλαδή, αυτοί που δικαιώνονται από την πίστη, παίρνουν τώρα κληρονομιά σε αυτή τη γη· θα την πάρουν στην ανάσταση των δικαίων. Διότι ο Θεός είναι αληθινός και αξιόπιστος. Και γι' αυτό έλεγε: «Μακάριοι οι πραείς, ότι αυτοί κληρονομήσουσι την γην»^[12].

Σημειώσεις

1. Ρωμαίους 8,19-21.

2. Γένεση 13,14-15.

3. Γένεση 13,17.

4. Πράξεις 7,5.

5. Γένεση 23,4.

6. Γένεση 23,3-20.

7. Γένεση 15,18.

8. Ματθαίος 3,9· Λουκάς 3,8.

9. Γαλάτας 4,28.

10. Γαλάτας 3,16.

11. Γαλάτας 3,6-9.

12. Ματθαίος 5,5.