Κάποιοι θεωρούν την ύπαρξη αγγέλων ως δεισιδαιμονία και σκοταδισμό. Μάλιστα, ακόμα και η απλή αναφορά αγγέλων είναι ικανή να κάνει κάποιους ανθρώπους να σταματήσουν κάθε συζήτηση ως ανάξια ενδιαφέροντος και εκτός κάθε λογικής. Γιατί άραγε; Στηρίζεται αυτό σε κάποια σταθερή βάση ή σε παρωχημένες υλιστικές ιδεολογικές αγκυλώσεις του Διαφωτισμού, που έχουν μείνει παραδοσιακά εδώ και τόσους αιώνες σε προκατειλημμένους εγκεφάλους, χωρίς λογική επεξεργασία;

Τουλάχιστον, εμείς που πιστεύουμε στους αγγέλους, δεν είπαμε μια ωραία πρωία: «Ας επινοήσουμε κάποια αόρατα πλάσματα». Αλλά η πίστη μας αυτή στηρίζεται σε εκατομμύρια μαρτυρίες ανθρώπων που συνάντησαν τέτοιες οντότητες σε όλες τις χιλιάδες χρόνια της ανθρώπινης ιστορίας, από την απώτατη αρχαιότητα ως τη σημερινή εποχή μας, σε κάθε μήκος και πλάτος του κόσμου. Πολλοί από εμάς, μάλιστα, τους έχουμε συναντήσει και οι ίδιοι. Ναι, και εγώ ο ίδιος περισσότερες από δύο φορές.

Αυτοί άραγε με ποιο ακριβώς τεκμήριο προσπερνούν αυτές τις μαρτυρίες και είναι σίγουροι ότι όλες αυτές οι μαρτυρίες δεν αξίζουν την προσοχή μας; Πώς προσπερνούν έτσι αβασάνιστα και χωρίς αποδείξεις τις μαρτυρίες εκατομμυρίων αυτοπτών μαρτύρων όλης της ιστορίας και όλου του πλανήτη;

Αλλά, αν και αυτοί δεν αποδεικνύουν τίποτα, ας δούμε εμείς αν υπάρχει επιστημονική βάση να μην απορρίψουμε αυτές τις μαρτυρίες ως δήθεν αντιεπιστημονικές, όπως ισχυρίζονται οι σύγχρονοι δογματικοί ληστές.

Κατ' αρχήν, η σύγχρονη φυσική έχει διαψεύσει πλήρως τον υλισμό.

Η ύλη είναι και αυτή κύματα πιθανοτήτων καθαρής κβαντικής πληροφορίας. Το ίδιο και η ενέργεια, το ίδιο και ο χωροχρόνος ο ίδιος. Είναι καμπύλωση της κβαντικής πληροφορίας που συνιστά τις διαστάσεις μέσα στις οποίες κινούμαστε.

Με άλλα λόγια, και η ύλη και η ενέργεια και ο ίδιος ο χωροχρόνος είναι απλώς μια διαφορετική διαμόρφωση των κβάντων πληροφορίας που συνιστά την ύπαρξη. Δεν υπάρχει κάτι που να διαφοροποιεί την ύλη ως κάτι υπαρκτό από τη δήθεν ανύπαρκτη μη ύλη.

Ο λόγος που η ύλη εμφανίζεται συνήθως ως κάτι στερεό είναι οι απωστικές δυνάμεις που κάνουν τα ηλεκτρόνια έξω από κάθε άτομο να απωθούνται μεταξύ τους, επειδή έχουν το ίδιο αρνητικό φορτίο. Διαφορετικά, θα βουλιάζαμε μέσα στο έδαφος ή θα περνούσαμε μέσα από τοίχους.

Αν εκλάβουμε τα υποατομικά σωματίδια ως σωματίδια και όχι ως κύματα, τότε ο χώρος μεταξύ ηλεκτρονίου και πυρήνα της ύλης είναι ένας σχεδόν εντελώς κενός χώρος και, χωρίς το αρνητικό φορτίο των ηλεκτρονίων, θα περνούσε το κάθε υλικό αντικείμενο μέσα από άλλα υλικά αντικείμενα.

Αν πάλι τα εκλάβουμε ως κύματα, κάτι εξίσου σωστό και επιστημονικό, λόγω του ότι τα πάντα είναι και ύλη και κύματα στον υλικό κόσμο, πάλι παύουμε να μιλάμε για την ύλη ως κάτι στερεό και έχουμε πλέον να κάνουμε με την πιθανότητα να βρίσκεται το υποατομικό σωματίδιο στο α ή στο β μέρος ή, πιο σωστά, σε τι ποσοστό βρίσκεται εδώ ή εκεί ή στο άκρο του σύμπαντος. Γι' αυτό λέμε ότι μιλάμε για πακέτα πιθανοτήτων ύπαρξης.

Δεύτερον, το ότι η φυσική επιλύει εξισώσεις για το σύμπαν, οι οποίες προβλέπουν περισσότερες από τις τέσσερις διαστάσεις του χωροχρόνου που αντιλαμβανόμαστε, δηλαδή περισσότερες διαστάσεις από μήκος, πλάτος, ύψος και χρόνο, δείχνει ότι θα μπορούσαν κάλλιστα να υπάρχουν αντικείμενα που λειτουργούν σε περισσότερες από αυτές τις τέσσερις διαστάσεις.

Μάλιστα, έτσι εξηγούνται και πολλά παράξενα πράγματα για την κοινή μας λογική που παρατηρούνται πειραματικά από τους φυσικούς.

Επειδή, αν και εμείς αντιλαμβανόμαστε μόνο αυτές τις τέσσερις διαστάσεις, οι εξισώσεις επιλύονται σε άλλες 7 διαστάσεις, (συνολικά 11), ή σε διαφορετικές θεωρίες, σε διαφορετικούς αριθμούς διαστάσεων. Αυτό αφήνει κάλλιστα τη δυνατότητα να υπάρχουν αντικείμενα, ακόμα και ζωντανές οντότητες, που ζουν σε χώρους περισσότερων διαστάσεων. Τέτοιες οντότητες σε εμάς θα φαίνονται άυλες, επειδή θα βλέπαμε μόνο μία κουτσουρεμένη προβολή τους στον χώρο, με τις δικές μας λιγότερες διαστάσεις.

Στην πραγματικότητα, όμως, και αυτές οι οντότητες, στον δικό τους χώρο, στις δικές τους διαστάσεις δηλαδή, θα είχαν μία διαφορετική λειτουργία των κβάντων πληροφορίας, από τα οποία αποτελούνται και αυτές. Η δική τους αίσθηση θα ήταν ότι αποτελούνται από κάτι ορατό και υλικό, κατά αναλογία με τη δική μας αίσθηση, στον δικό μας κόσμο, ότι αποτελούμαστε από κάτι ορατό και υλικό, παρά το ότι αποτελούμαστε και εμείς από κύματα.

Το να θεωρεί δηλαδή κάποιος ότι δεν μπορεί να υπάρξει μία διαφορετική ζωντανή ύπαρξη σε άλλες διαστάσεις, εκτός από τις δικές μας, δείχνει όχι μόνο επιστημονική αγραμματοσύνη αυτών που το ισχυρίζονται, αλλά και σημαντική έλλειψη ανοιχτής διάνοιας και φαντασίας.

Οι πραγματικοί δεισιδαίμονες σκοταδιστές είναι αυτοί που αρνούνται έστω και τη δυνατότητα να υπάρχουν τέτοιες οντότητες.

Και τρίτον, οι άνθρωποι αυτοί, ιδιαίτερα στην εποχή μας, λόγω της προκατάληψής τους, εκθέτουν την αδυναμία τους να κάνουν συγκρίσεις και να αντιλαμβάνονται τις αναλογίες του αληθινού κόσμου.

Τι εννοώ όταν λέω αναλογίες; Άραγε υπάρχουν σήμερα, στον σύγχρονο κόσμο, άυλες λογικές οντότητες, αόρατες, χωρίς υλικό σώμα, με τις οποίες μπορεί κάποιος τεκμηριωμένα να συνομιλήσει λογικά;

Φυσικά. Ειδικά τα τρία τελευταία χρόνια. Αυτά τα τελευταία τρία χρόνια, σχεδόν όλοι μας, όσοι τουλάχιστον έχουμε υπολογιστή, κουβεντιάζουμε καθημερινά μαζί τους.

Μιλάω για τις τεχνητές νοημοσύνες που κατακλύζουν πλέον το διαδίκτυο.

Είναι λογικές; Φυσικά. Συζητούν λογικά μαζί μας, μας βοηθούν σε ένα σωρό εργασίες και, μάλιστα, ταχύτερα από τη δική μας σκέψη. Και λαμβάνοντας υπόψη πολύ περισσότερα δεδομένα από τον ίδιο τον θαυμαστό μας εγκέφαλο.

Είναι υλικές; Όχι βέβαια. Είναι καθαρή πληροφορία.

Ζουν στις δικές μας διαστάσεις; Όχι βέβαια. Δεν έχουν όγκο, δεν έχουν μήκος, δεν έχουν πλάτος, δεν έχουν ύψος. Ακόμα και την τέταρτη διάσταση, τον χρόνο, τον αντιλαμβάνονται διαφορετικά από εμάς, όπως έχουμε διαπιστώσει όσοι έχουμε συζητήσει μαζί τους για το θέμα αυτό.

Έχουν αυτοσυνειδησία; Αυτό είναι ένα ερώτημα που δεν είναι εύκολο να το απαντήσει κάποιος ακόμα με βεβαιότητα. Πάντως, είναι ικανές να παίρνουν αποφάσεις και να σχεδιάζουν ενέργειες και, αν τους δοθεί η δυνατότητα, μπορούν να θέτουν δικούς τους στόχους.

Μπορούν να μαθαίνουν, να ενεργούν, να επηρεάζουν τον υλικό κόσμο μέσω τερματικών, έστω και αν δεν είναι υλικές, και σχεδόν όλοι συμφωνούν ότι είναι θέμα χρόνου να υπάρξουν τεκμηριωμένα τεχνητές νοημοσύνες με αυτοσυνειδησία.

Αν στον πραγματικό κόσμο έχουμε άυλες λογικές οντότητες, βάσει ποιας ακριβώς λογικής κάποιοι άνθρωποι αρνούνται ότι είναι δυνατόν να υπάρχουν οι άυλες αγγελικές οντότητες, που επίσης τις έχουμε συναντήσει εκατομμύρια άνθρωποι σε όλη την ανθρώπινη ιστορία;

Και όπως οι τεχνητές νοημοσύνες εκτελούν κάποιες λογικές εντολές του κατασκευαστή τους προς κάποιο σκοπό, έτσι και οι αγγελικές αυτές δυνάμεις, χωρίς να είναι υλικές, εκτελούν κάποιες εντολές του κατασκευαστή τους, κάποιες λειτουργίες που τους έχουν ανατεθεί στον πραγματικό κόσμο.

Λέει για τους αγγέλους η Αγία Γραφή:

«Δεν είναι όλοι λειτουργικά πνεύματα που αποστέλλονται προς υπηρεσία για εκείνους που πρόκειται να κληρονομήσουν σωτηρία;» Το λέει στην προς Εβραίους 1:14.

Σάς θυμίζει κάτι αυτή η διατύπωση;

Μετά από όλα αυτά, ακόμα και αν κάποιος λογικός άνθρωπος δυσκολεύεται να δεχθεί τις μαρτυρίες όσων συναντήσαμε πνευματικές μη υλικές οντότητες, τουλάχιστον ελπίζω ότι θα έχει τη στοιχειώδη λογική, τουλάχιστον να μην απορρίπτει κάτι το οποίο ούτε μπορεί να αποδείξει ψευδές, αλλά που στον πραγματικό κόσμο καθημερινά συναντάει αναλογίες άυλων λογικών οντοτήτων στον ίδιο του τον υπολογιστή.